۱- خداوند به مال و قدرت و شمشیر، سوگند یاد نکرده ولى به قلم و نوشته سوگند یاد کرده است.<<والقلم و ما یسطرون>>
۲- هر قلم و نوشتهاى که وسیله رشد و تکامل باشد، ارزش دارد و قابل سوگند است. <<والقلم و ما یسطرون>>
۳- سوگند به قلم به جاى سوگند به بیان، تشویق سوادآموزى و مقام دانش پژوهى است. (مبارزه با بیسوادى و ترغیب به نوشتن و خواندن از برنامه هاى اولویّت دار اسلام است.)(والقلم و ما یسطرون)
۴- عصمت و مصونیّت پیامبر در سایه لطف الهى است. <<ما انت بنعمه ربّک بمجنون>>
۵ – آنچه در برابر فشار تهمت،انسان را پایدار مىکند توجه به لطف و پاداش الهى است. <<انّ لکَ لاجراً غیر ممنون>>
۶- اگر از پاداش مردم چشم پوشى کنیم، به پاداش هاى پایدار الهى مىرسیم. <<لاجراً غیر ممنون>>
۷- پاداش ابدى براى کسى است که خُلق او عظیم باشد. <<لأجراً غیر ممنون… . لعلى خلق عظیم>>
۸ – تسلّط بر اخلاق عظیم، مقارن تسلط بر راه مستقیم است. <<انّک لعلى خلق عظیم>> (و در جاى دیگر مىفرماید: <<انّک لمن المرسلین على صراط مستقیم>>)
۹- کمالات پیامبر جزو ذات اوست، و او بر آنها تسلط دارد. <<لعلى خلق عظیم>>
۱۰- دفاع از شخصیتهاى مذهبى که مورد تهمت و تحقیر قرار مىگیرند، لازم است. <<ما انت بنعمه ربّک بمجنون – انّک لعلى خلق عظیم>>
